Ta strona korzysta z plików cookies. Zasady ich przechowywania są dostępne w Polityce prywatności

English

 

Dnia 26 lipca 2021 r. na stronie Rządowego Centrum Legislacji opublikowany został projekt nowelizacji ustawy o CIT oraz innych ustaw, w tym także ustawy o VAT oraz Ordynacji podatkowej. Szereg tych zmian może bezpośrednio wpłynąć na opodatkowanie inwestycji w nieruchomości w Polsce.

 

Proponowane zmiany w ustawie o CIT

 

Amortyzacja podatkowa nieruchomości

Zgodnie z projektem zmian, podatkowe odpisy amortyzacyjne dokonywane w odniesieniu do budynków nie będą mogły być wyższe niż odpisy amortyzacyjne dokonywane dla celów księgowych. W praktyce może to oznaczać, że jeżeli dany podmiot nie amortyzuje budynku dla celów księgowych (tylko dokonuje przeszacowania tej nieruchomości do wartości godziwej), to amortyzacja podatkowa takiego budynku powinna być wyłączona z kosztów uzyskania przychodów.

Ponadto zaproponowano, aby amortyzacja podatkowa była wyłączona w odniesieniu do budynków i lokali mieszkalnych (niezależnie od ich ujęcia księgowego). Nie jest jasne, w jaki sposób przepisy te mogłyby być stosowane do lokali w budynkach, które formalnie nie stanowią lokali mieszkalnych, ale są wykorzystywane np. do celów najmu krótkoterminowego.

 

Doprecyzowanie zasad niedostatecznej kapitalizacji  kapitalizacji

Planowane jest doprecyzowanie, że limit nadwyżki kosztów finansowania dłużnego podlegające zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów powinien być rozumiany jako 30% EBITDA lub 3 mln zł (w zależności od tego, która z tych wartości jest wyższa). Na gruncie obowiązujących przepisów nie jest to jednoznaczne, ale dominująca linia interpretacyjna (poparta wyrokami sądów administracyjnych) zakładała, że powyższy limit powinien być liczony jako 30% EBITDA plus 3 mln zł. W związku z tym nowelizacja może doprowadzić do istotnej zmiany w tym zakresie i ograniczyć kwotę kosztów finansowania dłużnego możliwych do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów.

 

Nowe zasady poboru podatku u źródła (mechanizm “pay-and-refund”)

Projekt przewiduje pewne zmiany w zakresie mechanizmu "pay-and-refund" w podatku u źródła (“WHT”) dla płatności zagranicznych przekraczających 2 mln zł rocznie. Mechanizm ten został wprowadzony do polskiej ustawy o CIT już w 2019 r., ale jego stosowanie zostało odroczone do 2022 r. Obecnie proponowane zmiany zakładają, że mechanizm ten miałby zastosowanie wyłącznie do płatności z odsetek, dywidend i należności licencyjnych na rzecz podmiotów powiązanych. W związku z tym inne płatności (np. płatności za usługi czy płatności na rzecz podmiotów niepowiązanych) nie powinny być objęte zakresem zmian.

Kolejną propozycją jest to, aby opinię o możliwości zastosowania preferencyjnego traktowania WHT można było uzyskać nie tylko w odniesieniu do zwolnienia z WHT wynikającego z Dyrektywy UE, ale również w odniesieniu do zwolnień z WHT lub obniżonych stawek wynikających z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. 

Ponadto, projektowane zmiany przewidują podwyższone standardy "należytej staranności" w odniesieniu do płatności na rzecz podmiotów powiązanych.

 

Zasada "ukrytych dywidend".

Projekt nowelizacji zawiera przepisy zmierzające do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów tzw. „ukrytej dywidendy”, czyli płatności dokonywanych na rzecz wspólnika (lub podmiotów powiązanych z wspólnikiem/podatnikiem), które mogą być postrzegane jako ekwiwalenty dywidendy. Projektowana regulacja nie jest do końca jasna, należy jednak przyjąć, że w przypadku wejścia jej w życie każda płatność na rzecz wspólnika/podmiotu powiązanego powinna być analizowana pod kątem:

(i) jej warunków (tj. czy jest zgodna z warunkami rynkowymi ) oraz

(ii) jej wpływ na wynik finansowy podatnika (tj. czy podatnik osiągnąłby zysk, gdyby nie przekazał korzyści podmiotowi powiązanemu).

Może to mieć wpływ na możliwość zaliczania kosztów wynikających z takich transakcji do kosztów uzyskania przychodów.

 

Wprowadzenie do opodatkowania nowej koncepcji tzw. przerzucania dochodów

Ponadto, projekt zmian przewiduje nowe regulacje wprowadzające podatek od “przeniesionych zysków”. Podatek ten może być nakładany w wysokości 19% na “przeniesione zyski” rozumiane jako koszty (z takich tytułów jak usługi niematerialne, opłaty licencyjne lub koszty finansowania dłużnego) ponoszone - bezpośrednio lub pośrednio - na rzecz podmiotów powiązanych (pod warunkiem spełnienia określonych warunków). Jednakże, jako mechanizm "bezpiecznej przystani", "podatek od przeniesionych zysków" nie powinien mieć zastosowania, jeżeli powyższe koszty są ponoszone na rzecz podmiotu powiązanego podlegającego opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania w UE / EOG (zakładając, że podmiot ten prowadzi rzeczywistą i istotną działalność gospodarczą).


Inne zmiany

Oprócz powyższych, inne proponowane zmiany obejmują m.in:

  • zmiany w zakresie opodatkowania połączeń i podziałów spółek (do uwzględnienia w przypadku planowania restrukturyzacji grupy kapitałowej);
  • obowiązku przekazywania polskim organom podatkowym ksiąg rachunkowych wraz z rocznym zeznaniem podatkowym CIT;
  • zmiany upraszczające / doprecyzowujące w zakresie cen transferowych (TP).

 

Dalsze kroki

Zaproponowany projekt znajduje się wciąż na wczesnym etapie procesu legislacyjnego. W związku z tym należy ściśle monitorować dalsze prace, w tym wynik trwających konsultacji publicznych, które potrwają do 30 sierpnia 2021 r.