Organ wydający:
WSA Bydgoszcz
Data:
2026-01-08
Sygnatura:
I SA/Bd 550/25
Pomimo szerokiego orzecznictwa sądów administracyjnychktórych płynie jasny wniosek, że struktura finansowania przedsięwzięć realizowanych przez jednostki samorządu nie ma wpływu na zakres prawa do odliczenia, Dyrektor KIS nadal poszukuje argumentów dla kwestionowania proponowanych przez podatników indywidualnych metod kalkulacji proporcji odliczenia.  

 

Sprawa przed WSA w Bydgoszczy 

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy rozstrzygnął niedawno spór pomiędzy gminą, a organem interpretacyjnym. Kwestia sporna sprowadzała się do tego, czy gmina ma prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego związanego z realizacją inwestycji oraz wydatkami ponoszonymi na bieżącą działalność lodowiska, stosując własną metodę kalkulacji prewspółczynnika, opartą o stosunek liczby godzin, w jakich lodowisko wykorzystywane będzie do czynności opodatkowanych w ogólnej liczbie godzin, w jakich obiekt jest otwarty.  

 

Prewspółczynnik godzinowy jako właściwa metoda rozliczenia 

Rozstrzygnięcie WSA w Bydgoszczy należy dopisać do długiej listy wyroków sądów administracyjnych potwierdzających prawo do odliczenia VAT z obiektów sportowych przy wykorzystaniu prewspółczynnika liczonego w oparciu o strukturę godzinową i jako takie na pewno zasługuje na aprobatę. Jednocześnie, na co warto zwrócić uwagę, sąd odniósł się do argumentu organu, że przyjęta przez gminę metoda omija fakt finasowania budowy lodowiska w części z dotacji udzielonej przez Ministerstwo Sportu i Turystyki.  

 

Brak znaczenia źródeł finansowania dla prawa do odliczenia VAT 

WSA podkreślił, że dla prawa do odliczenia podatku naliczonego nie ma znaczenia źródło finansowania wydatków, w których zawarty jest ten podatek. Przepisy o VAT nie ograniczają bowiem prawa do odliczenia podatku w przypadku zakupów finansowanych z dotacji. Liczy się jedynie fakt sposobu przeznaczenia towarów i usług obciążonych VAT. Sąd wskazał w orzeczeniu, że Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie C-74/08 stwierdził, że przepisy Dyrektywy VAT, należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu, które w przypadku nabycia towarów subwencjonowanych z funduszy publicznych, dopuszcza odliczenie związanego z tym podatku od wartości dodanej jedynie do wysokości części nieobjętej subwencją. 

 

Zmienne podejście organów podatkowych 

Podsumowując, wydaje się, że w orzecznictwie za powszechną uznaje się tezę, że źródła finansowania wydatków związanych z działalnością gospodarczą podatnika nie wpływają na zakres prawa do odliczenia podatku naliczonego. Mimo, to w wydawanych rozstrzygnięciach, organy raz za razem podnoszą ten argument przy ocenie czy zaproponowana metoda liczenia proporcji uwzględnia specyfikę danego rodzaju działalności. Co ciekawe, Dyrektor KIS nie jest w tym zakresie konsekwentny. Po licznych wyrokach sądów, w zauważalny sposób zmieniło się podejście do odliczania VAT z wydatków w zakresie działalności wodno-kanalizacyjnej przy użyciu proporcji metrażowej lub przychodowej. Organy akceptują szeroko podejście gmin w tym zakresie, mimo iż struktura finansowania wydatków w tym sektorze nie różni się niczym od obiektów sportowych. Warto więc podkreślić wagę wyroków takich jak opisanych powyżej, które umacniają jednolite podejście sądów i można mieć nadzieję, że wpłyną one ostatecznie na podejście prezentowane przez organy podatkowe.