Stanowisko WSA w zakresie ulgi prowzostowej – Wynagrodzenia pracowników marketingu oraz działania influencerów mogą być kosztem kwalifikowanym do ulgi

Stan faktyczny

Sprawa dotyczyła Spółki działającej w branży spożywczej, wytwarzającej i sprzedającej warzywa, owoce oraz dania gotowe, która ponosi liczne wydatki promocyjne mające na celu zwiększenie przychodów ze sprzedaży własnych produktów. W ramach działalności Spółki funkcjonuje wyodrębniony zespół badawczo-rozwojowy opracowujący nowe warianty produktów oraz udoskonalający istniejące receptury. Spółka prowadzi działalność marketingową obejmującą reklamy tradycyjne i internetowe, publikacje prasowe, materiały wizualne, współpracę z domami mediowymi, a także kampanie marketingowe prowadzone przez influencerów oraz ambasadorów marki. Dodatkowo część działań marketingowych realizowana jest przez pracowników Spółki odpowiedzialnych za przygotowanie i zamawianie materiałów reklamowych. Wydatki są ponoszone zarówno w odniesieniu do produktów dotychczas oferowanych, jak i nowych produktów oferowanych przez Spółkę.-rozwojowy opracowujący nowe warianty produktów oraz udoskonalający istniejące receptury. Spółka prowadzi działalność marketingową obejmującą reklamy tradycyjne i internetowe, publikacje prasowe, materiały wizualne, współpracę z domami.

Stanowisko organu

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że opisane i określone przez Spółkę „nowe produkty” mimo zmian cech użytkowych, smakowych czy technologicznych, nadal należą do tej samej kategorii dań gotowych i nie stanowią produktów „dotychczas nieoferowanych” w rozumieniu art. 18eb ust. 4 CIT. Organ zakwestionował też możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych wynagrodzeń pracowników zajmujących się przygotowywaniem materiałów reklamowych oraz wydatków na działania influencerów lub ambasadorów marki, wskazując, że nie promują one konkretnych produktów, lecz budują ogólny wizerunek Spółki.

Wyrok WSA

WSA uchylił interpretację w części dotyczącej odmowy kwalifikowania wynagrodzeń pracowników marketingu oraz wydatków na influencerów jako kosztów poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. Sąd wskazał, że pojęcie „przygotowania” materiałów reklamowych obejmuje realne czynności wykonywane przez osoby odpowiedzialne za ich powstanie, a przepisy nie wskazują, aby wydatki te musiały wynikać z faktur podmiotów zewnętrznych. W ocenie Sądu zróżnicowanie podatników ze względu na korzystanie z usług zewnętrznych byłoby sprzeczne z celem ulgi. Podobnie Sąd odniósł się w zakresie działania influencerów. W uzasadnieniu zaznaczył, że jeśli działania te służą promocji produktów Spółki to mieszczą się w katalogu działań promocyjno-informacyjnych. Jednocześnie WSA przyznał rację Dyrektorowi KIS w zakresie braku możliwości uznania Nowych Produktów za produkty „dotychczas nieoferowane”, podkreślając, że muszą one reprezentować nowy rodzaj produktu, a nie jedynie odmianę produktu istniejącego.

Komentarz PwC

Wyrok WSA jest korzystny dla podatników intensywnie inwestujących w działania marketingowe, jednoznacznie potwierdzając możliwość kwalifikowania wynagrodzeń pracowników marketingu oraz kosztów działań influencerów jako wydatków uprawniających do skorzystania z ulgi prowzrostowej. Podejście Sądu wpisuje się w linię orzeczniczą, która odrzuca ograniczenia kosztów do wydatków ponoszonych wyłącznie na rzecz podmiotów zewnętrznych.

Jednocześnie podtrzymane restrykcyjne podejście w zakresie nowych produktów przypomina o ścisłym rozumieniu produktów „dotychczas nieoferowanych”, wymagającym rzeczywiście nowego rodzaju produktu, a nie jedynie jego wariantu. Dla podatników oznacza to konieczność precyzyjnego dokumentowania zarówno charakteru produktów i ponoszonych wydatków oraz weryfikowania warunku wzrostu przychodów, aby bezpiecznie korzystać z ulgi prowzrostowej.