Organ wydający:
WSA Szczecin
Data:
2026-02-25
Sygnatura:
I SA/Sz 574/25
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł, że wynagrodzenie za świadczenie usług badawczo-rozwojowych nie kwalifikuje się do opodatkowania 5% stawką w ramach ulgi IP Box, nawet jeśli w ich wyniku dochodzi do przeniesienia praw własności intelektualnej. Zgodnie z wyrokiem, kluczowe znaczenie ma wyraźne oddzielenie w umowie wynagrodzenia za usługę B+R od dochodu ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, gdyż tylko ten drugi podlega preferencji podatkowej.

 

Okoliczności sprawy 

Podatnik (dalej również: Wnioskodawca) we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego wskazał, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy na rzecz kontrahenta dwa rodzaje usług: 

  1. usługi badawczo-rozwojowe (dalej również: B+R), polegające m.in. na tworzeniu, rozwijaniu oraz ulepszaniu programów komputerowych. Usługi te, zgodnie z umową, stanowią 90% jego działalności realizowanej na rzecz kontrahenta; 
  2. inne usługi (np. uczestnictwo w misjach zespołu deweloperskiego, udzielanie wsparcia w kwestiach technicznych w zespole. Usługi te, zgodnie z umową, stanowią 10% czasu działalności realizowanej na rzecz kontrahenta. 

Ponadto, na podstawie zawartej umowy, Wnioskodawca przenosi na kontrahenta wszelkie prawa własności intelektualnej do utworów, w szczególności autorskie prawa majątkowe do programów komputerowych. Wynagrodzenie Wnioskodawcy było ustalane łącznie, a następnie dzielone na część przypisaną do usług B+R oraz część dotyczącą pozostałych usług, przy zastosowaniu podziału odpowiadającego procentowemu zaangażowaniu Wnioskodawcy w realizację poszczególnych kategorii prac. Jednocześnie umowa nie przewidywała odrębnego wynagrodzenia za przeniesienie praw własności intelektualnej, które było uwzględnione w części wynagrodzenia przypisanej do usług B+R. Wnioskodawca prowadził odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT, pozwalającą na wyodrębnienie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (dalej również: KPWI). 

W związku z powyższym Wnioskodawca zwrócił się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako: Dyrektor KIS lub Organ) o wydanie interpretacji indywidualnej, pytając między innymi, czy dochody uzyskiwane z tytułu świadczenia usług B+R oraz z przeniesienia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych mogą zostać opodatkowane preferencyjną stawką 5% w ramach IP Box. Organ uznał stanowisko podatnika za prawidłowe jedynie w zakresie dochodu ze sprzedaży KPWI ustalonego na podstawie prowadzonej ewidencji, natomiast zakwestionował możliwość objęcia preferencją IP Box wynagrodzenia za same usługi B+R, co stało się przedmiotem sporu sądowego. 

 

Stanowisko WSA 

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej również: Sąd, WSA) stwierdził, że skarga podatnika dotycząca interpretacji indywidualnej nie powinna zostać uwzględniona. Według Sądu, Dyrektor KIS właściwie ocenił przedstawiony stan faktyczny i poprawnie zastosował przepisy dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów w ramach IP Box. 

WSA zaznaczył, że nie podważa uznania aktywności podatnika za działalność badawczo-rozwojową. W jego opinii Organ słusznie uznał, iż działania polegające na projektowaniu, rozwijaniu i udoskonalaniu oprogramowania miały charakter twórczy, były prowadzone metodycznie i spełniały wymogi działalności B+R zgodnie z ustawą o PIT. Sąd podkreślił jednak, że samo prowadzenie działalności badawczo-rozwojowej nie daje uprawnienia do skorzystania z ulgi IP Box. 

Jak podkreślono w wyroku, istota sporu polegała na rozstrzygnięciu, czy przychód osiągany przez podatnika w związku ze świadczeniem usług B+R można uznać za dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, określony w art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT. Sąd przychylił się do stanowiska Organu, wskazując, że katalog dochodów objętych IP Box jest zamknięty i nie obejmuje przychodów z samych usług B+R. 

Zdaniem Sądu, preferencyjna stawka podatkowa 5% może być zastosowana wyłącznie do tych przychodów, które jednoznacznie należą do grup wskazanych w art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, przede wszystkim do dochodu osiągniętego ze sprzedaży KPWI. Przychody pochodzące jedynie z wykonywania usług B+R, nawet jeśli rezultatem tej pracy jest stworzenie programu komputerowego, nie są uznawane za dochód z KPWI. 

Sąd rozważył także stanowisko podatnika, który twierdził, że wynagrodzenie za usługi B+R obejmowało zapłatę za przekazanie autorskich praw majątkowych. Według WSA decydujące znaczenie ma nie relacja pomiędzy świadczeniem usług a powstaniem prawa własności intelektualnej, lecz źródło oraz charakter uzyskanego przychodu. W sytuacji, gdy wynagrodzenie odnosi się do wykonania usług, nie można go traktować jako dochodu ze sprzedaży KPWI, nawet jeśli przeniesienie praw następuje w ramach tego samego kontraktu, w ramach wspólnego wynagrodzenia. 

Sąd zauważył, że przepis art. 30ca ust. 7 pkt 3 ustawy o PIT odnosi się do przypadków, w których podatnik korzysta z KPWI podczas oferowania swoich produktów lub świadczenia usług. Regulacja ta nie obejmuje sytuacji, kiedy podatnik opracowuje KPWI na zlecenie kontrahenta i następnie przekazuje je temu podmiotowi – dla takich przypadków właściwa powinna być kategoria przychodu ze sprzedaży KPWI. 

W rezultacie WSA podkreślił, że w tej sprawie podatnik mógł skorzystać z preferencyjnej stawki IP Box jedynie w odniesieniu do dochodów ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Wynagrodzenie za usługi B+R nie podlegało tej preferencji podatkowej, w związku z czym skarga została oddalona. 

 

Komentarz PwC 

Omawiane orzeczenie WSA potwierdza kluczowe znaczenie dla możliwości skorzystania z ulgi IP Box ma sposób ustalenia wynagrodzenia. Jeżeli w umowie nie wyodrębniono honorarium z tytułu przeniesienia praw autorskich do KPWI, może to prowadzić do trudności w wydzieleniu dochodu z KPWI od dochodu z usług B+R, co w konsekwencji zwiększa ryzyko zakwestionowania możliwości zastosowania 5% stawki podatku, co znajduje potwierdzenie w rozstrzygnięciu omawianej sprawy.  

Istotne jest precyzyjne ustalenie, jaka część wynagrodzenia za świadczone usługi odnosi się do kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Jak wynika m.in. z orzeczenia NSA o sygn. II FSK 1350/22, w realiach współpracy B2B dla możliwości zastosowania preferencji IP Box kluczowe znaczenie mają postanowienia umowne, w szczególności jednoznaczne określenie zakresu czynności objętych wynagrodzeniem oraz tego, czy obejmuje ono przeniesienie autorskich praw do rezultatów prac. To właśnie sposób i precyzja uregulowania tych kwestii w umowie decydują o tym, czy przedmiotem współpracy jest nabycie KPWI, czy świadczenie usług B+R, a w konsekwencji wpływają na możliwość i sposób ustalenia dochodu możliwego do objęcia preferencją IP Box. W takich przypadkach, wysokość dochodu ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jest co do zasady prostsza do wykazania z perspektywy dowodowej.