Projektowanie i wytwarzanie urządzeń przemysłowych jako działalność badawczo-rozwojowa

W interpretacji indywidualnej Dyrektor KIS wskazał, że działalność polegająca na projektowaniu, wytwarzaniu oraz uruchamianiu specjalistycznych urządzeń przemysłowych może stanowić działalność B+R w rozumieniu ustawy o CIT. Potwierdzono, że projekty realizowane na indywidualne zamówienie, obejmujące opracowanie autorskich rozwiązań technicznych oraz ich testowanie i modyfikację, nie wykluczają możliwości uznania ich za działalność B+R. 

Stan faktyczny

Podatnik (Spółka, Wnioskodawca, Podatnik) wystąpił do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (Dyrektor KIS, Organ) z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej. We wniosku wskazano, że Spółka prowadzi działalność polegającą na projektowaniu, wytwarzaniu oraz montażu specjalistycznych urządzeń przemysłowych, realizowanych zasadniczo w formule projektów jednostkowych lub krótkoseryjnych, każdorazowo dostosowanych do indywidualnych wymagań technicznych i eksploatacyjnych klientów. 

W stanie faktycznym podkreślono, że w typowych projektach klienci przekazują Spółce wymagania funkcjonalne oraz parametry graniczne urządzeń, natomiast opracowanie koncepcji rozwiązania, dobór rozwiązań konstrukcyjnych i technologicznych, wykonanie obliczeń inżynierskich, modeli 3D oraz kompletnej dokumentacji projektowej i warsztatowej należy do Spółki. Projekty realizowane są z wykorzystaniem wiedzy i doświadczenia zespołu inżynierskiego, przy czym zastosowane rozwiązania nie wynikają z prostego zastosowania gotowych konstrukcji katalogowych. 

Spółka wskazała, że w ramach realizowanych projektów wytwarza pierwszy egzemplarz urządzenia, przeprowadza testy warsztatowe i próby funkcjonalne, a następnie dokonuje jego uruchomienia w warunkach docelowej eksploatacji. Proces projektowy ma charakter iteracyjny, a wyniki testów i rozruchów mogą prowadzić do modyfikacji przyjętych rozwiązań konstrukcyjnych, technologicznych lub parametrów pracy urządzenia. Na etapie rozpoczęcia prac efekt końcowy nie jest znany, a realizacja projektów wiąże się z istotną niepewnością techniczną. 

Celem złożenia wniosku o interpretację było uzyskanie potwierdzenia, czy wskazane działania mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (działalność B+R), o której mowa w art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (ustawa o CIT) oraz czy Spółka jest uprawniona do odliczenia wydatków poniesionych na projekty B+R w ramach ulgi badawczo-rozwojowej (ulga B+R), o której mowa w art. 18d ustawy o CIT. 

Stanowisko Organu

Dyrektor KIS uznał stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe. Organ potwierdził, że działalność Spółki polegająca na opracowaniu dokumentacji projektowej oraz wytwarzaniu i montażu specjalistycznych urządzeń przemysłowych stanowi działalność B+R. 

W ocenie Organu, opisane działania mają charakter twórczy, gdyż prowadzą do opracowania nowych lub istotnie ulepszonych rozwiązań technicznych, które nie wynikają z prostego zastosowania istniejących rozwiązań ani z rutynowych modyfikacji. Dyrektor KIS zwrócił uwagę, że projekty realizowane są w warunkach istotnej niepewności technicznej, a ich efekt końcowy nie jest znany na etapie rozpoczęcia prac. 

Organ zaakcentował również, że działalność Spółki jest prowadzona w sposób systematyczny, rozumiany jako zaplanowany i metodyczny, nawet jeżeli prace realizowane są w ramach pojedynczych, wyodrębnionych projektów. Jednocześnie działania te prowadzą do zwiększania zasobów wiedzy technicznej po stronie Spółki oraz do jej wykorzystania przy tworzeniu nowych zastosowań, co spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej określone w ustawie o CIT. 

W konsekwencji Dyrektor KIS potwierdził, że działalność Spółki – mimo iż realizowana na zamówienie konkretnych klientów i w warunkach przemysłowych – może zostać uznana za działalność badawczo-rozwojową, o ile spełnia kryteria twórczości, systematyczności oraz celu rozwojowego 

Komentarz PwC

Interpretacja potwierdza, że działalność polegająca na indywidualnym projektowaniu i wytwarzaniu specjalistycznych urządzeń przemysłowych może zostać uznana za działalność B+R, jeżeli podatnik odpowiada za opracowanie rozwiązań technicznych.  

W analizowanym przypadku kluczowe znaczenie miało to, że Spółka samodzielnie tworzy koncepcje konstrukcyjne, wykonuje obliczenia inżynierskie, projektuje układy techniczne oraz buduje pierwszy egzemplarz urządzenia, który następnie podlega testom i modyfikacjom. 

Organ zaakceptował fakt, że projekty realizowane „pod klienta” nie wykluczają charakteru B+R, o ile rozwiązania nie są z góry znane i wymagają weryfikacji w praktyce. Istotne było wykazanie, że na etapie rozpoczęcia prac nie jest przesądzony ostateczny kształt urządzenia, a testy i rozruch prowadzą do zmian konstrukcyjnych i technologicznych.  

Stanowisko Dyrektora KIS ma istotne znaczenie dla podmiotów realizujących złożone projekty inżynieryjne, w których powstaje nowa wiedza techniczna po stronie wykonawcy, nawet jeżeli efekt końcowy materializuje się w postaci konkretnego urządzenia przekazanego klientowi. 

Warto jednak zwrócić uwagę, że projekty kwalifikowane jako badawczo-rozwojowe powinny charakteryzować się rzeczywistą niepewnością co do ostatecznego wyniku. Kluczowe jest to, czy rezultat projektu oraz sposób jego osiągnięcia nie są z góry znane. W sytuacji, w której rola podmiotu realizującego projekt ogranicza się wyłączenie do wykonania rozwiązania w oparciu o schematy, dokumentację i parametry przygotowane przez klienta, a oczekiwany efekt jest w istocie określony na etapie zlecenia, organy podatkowe mogą kwestionować istnienie elementu niepewności właściwego dla prac badawczo-rozwojowych. Takie podejście znajduje potwierdzenie w orzecznictwie, m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 sierpnia 2024 r. o sygn. II FSK 595/24.