Od kiedy można stosować zwolnienie podatkowe po zakończeniu inwestycji w ramach Polskiej Strefy Inwestycji?

Moment rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia podatkowego w ramach decyzji o wsparciu pozostaje jednym z bardziej problematycznych zagadnień praktycznych związanych z realizacją nowych inwestycji. Najnowsza interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (Dyrektor KIS) z 17 lutego 2026 r. potwierdza, że organy podatkowe konsekwentnie opowiadają się za ścisłą, literalną wykładnią przepisów, nawet jeśli prowadzi ona do trudnych do pogodzenia z realiami biznesowymi wniosków.

Sprawa dotyczyła spółki realizującej nową inwestycję na podstawie decyzji o wsparciu wydanej zgodnie z ustawą o wspieraniu nowych inwestycji. Termin zakończenia inwestycji ustalono na luty 2025 r. Spółka zakończyła inwestycję w tym terminie, spełniając wymagane kryteria. Powstała jednak wątpliwość, czy zwolnienie podatkowe powinno być stosowane już od lutego 2025 r., czy dopiero od marca, tj. od miesiąca następującego po formalnym zakończeniu inwestycji.

Zdaniem spółki, mimo literalnego brzmienia § 9 ust. 1 rozporządzenia w sprawie pomocy publicznej, rzeczywista możliwość korzystania ze zwolnienia pojawia się dopiero od kolejnego miesiąca. Spółka wskazywała, że spełnienie warunków decyzji nastąpiło na koniec lutego (w tym oddanie do używania środków trwałych zakupionych i wytworzonych w związku z inwestycją), a rozpoczęcie korzystania ze zwolnienia w tym samym miesiącu jest rozwiązaniem sztucznym i trudnym do uzasadnienia z perspektywy operacyjnej. Podatnik podnosił również, że przesunięcie momentu zwolnienia na marzec pozwoliłoby uniknąć ryzyk związanych z nieprawidłowym rozliczeniem całej puli pomocy publicznej w kolejnych latach. W konsekwencji uznał, że właściwym momentem rozpoczęcia zwolnienia powinien być marzec 2025 r.

Dyrektor KIS nie podzielił tego stanowiska. W wydanej interpretacji wskazał, że § 9 ust. 1 rozporządzenia jednoznacznie określa moment rozpoczęcia korzystania ze wsparcia jako miesiąc, w którym upłynął termin zakończenia inwestycji wskazany w decyzji o wsparciu. Przepis ten, zdaniem organu, nie daje podatnikowi żadnej swobody w wyborze innego momentu, nawet jeżeli z perspektywy praktycznej byłoby to rozwiązanie bardziej racjonalne. Organ podkreślił również, że zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od zasady powszechności opodatkowania, a zatem muszą być interpretowane ściśle, zgodnie z wykładnią językową.

W rezultacie Dyrektor KIS uznał, że skoro termin zakończenia inwestycji upływał w lutym 2025 r., spółka była zobowiązana do rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia podatkowego już od tego miesiąca. Stanowisko zakładające przesunięcie zwolnienia na marzec zostało uznane za nieprawidłowe.

Komentarz PwC

Omawiana interpretacja pokazuje, że problem momentu rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia podatkowego w ramach PSI nie ma charakteru czysto technicznego. W praktyce może on prowadzić do istotnych i długofalowych ryzyk podatkowych, zwłaszcza w sytuacjach, w których termin zakończenia inwestycji przypada na koniec miesiąca.

Literalna wykładnia § 9 ust. 1 rozporządzenia, konsekwentnie prezentowana przez organy podatkowe, oznacza bowiem, że przedsiębiorca jest zobowiązany do rozpoczęcia korzystania ze zwolnienia już od początku miesiąca, w którym formalnie upływa termin zakończenia inwestycji wskazany w decyzji o wsparciu, nawet jeśli termin zakończenia to ostatni dzień tego miesiąca. W takich przypadkach z perspektywy operacyjnej i księgowej rozliczenie zwolnienia w tym samym okresie jest wyjątkowo trudne lub nieadekwatne do rzeczywistego przebiegu inwestycji.

W szczególnej sytuacji znajdują się ci z inwestorów strefowych, którzy termin zakończenia inwestycji ustanowili na 31 grudnia danego roku (co jest dominującą praktyką ), a ich rok obrotowy jest zgodny z kalendarzowym. W praktyce ci podatnicy mogą być zmuszeni do rozliczania zwolnienia podatkowego za bardzo krótki okres, często obejmujący jedynie fragment miesiąca. Jednocześnie nie mają oni możliwości „bezpiecznego” przesunięcia momentu rozpoczęcia zwolnienia na kolejny miesiąc, nawet jeśli takie rozwiązanie byłoby bardziej racjonalne i spójne z faktycznym momentem zakończenia inwestycji. Zastosowanie zwolnienia później, wbrew literalnemu brzmieniu przepisów, może bowiem skutkować zakwestionowaniem rozliczeń po latach, w szczególności w końcowym okresie obowiązywania decyzji o wsparciu.

Problem ten nabiera szczególnego znaczenia w kontekście długiego okresu obowiązywania decyzji o wsparciu, który często przekracza standardowy termin przedawnienia zobowiązań podatkowych. W konsekwencji błędne ustalenie pierwszego miesiąca zwolnienia może ujawnić swoje skutki dopiero po wielu latach, gdy możliwość skorygowania wcześniejszych rozliczeń będzie już ograniczona lub całkowicie wyłączona.

Interpretacja potwierdza również, że argumenty odwołujące się do praktycznych aspektów realizacji inwestycji, momentu faktycznego spełnienia warunków decyzji w tym terminu oddania do używania środków trwałych czy racjonalności rozliczeń nie znajdują obecnie uznania po stronie organów podatkowych. Decydujące znaczenie ma formalny termin zakończenia inwestycji wskazany w decyzji o wsparciu.

Z tego względu ustalenie terminu zakończenia inwestycji powinno być traktowane nie tylko jako element formalny decyzji o wsparciu, lecz także jako istotny czynnik wpływający na bezpieczeństwo podatkowe całego projektu. Aktualna praktyka interpretacyjna pokazuje bowiem, że nawet przesunięcie tego terminu o jeden miesiąc może mieć wymierne i długofalowe konsekwencje dla rozliczenia całej pomocy publicznej.