Kody PKWiU to za mało? Dyrektor KIS ogranicza zakres zwolnienia w PSI

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 27 maja 2026 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.126.2026.2.DW) przedstawił restrykcyjne stanowisko dotyczące rozliczania inwestycji realizowanych w ramach Polskiej Strefy Inwestycji (PSI). Organ uznał, że przedsiębiorca, który uzyskał decyzję o wsparciu dla inwestycji polegającej na zwiększeniu zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, nie może objąć zwolnieniem podatkowym dochodu ze sprzedaży nowego produktu, który wcześniej nie był wytwarzany w zakładzie. Jednocześnie za niekwalifikowane uznano wydatki na zakup maszyn służących uruchomieniu produkcji tego wyrobu. Może to oznaczać zawężenie zakresu zwolnienia podatkowego także w sytuacjach, gdy działalność mieści się w kodach PKWiU objętych decyzją.

Interpretacja może mieć istotne znaczenie dla przedsiębiorców rozwijających działalność w trakcie realizacji projektów objętych decyzjami o wsparciu, szczególnie jeśli inwestycje ewoluują wraz ze zmieniającymi się potrzebami rynku. 

Stan faktyczny 

Wnioskodawca prowadzący działalność w branży motoryzacyjnej realizował inwestycję objętą decyzją o wsparciu wydaną dla projektu polegającego na zwiększeniu zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu. Zaplanowana inwestycja obejmowała zakup nowych maszyn umożliwiających produkcję rozpieraków hamulcowych, czyli komponentu, którego wcześniej nie wytwarzano w zakładzie. Jednocześnie produkt ten mieścił się w kodach PKWiU wskazanych w decyzji o wsparciu, a jego produkcja miała odbywać się na terenie objętym decyzją.

Spółka argumentowała, że decyzja o wsparciu określa zakres działalności poprzez kody PKWiU, a nie przez zamknięty katalog konkretnych produktów. W jej ocenie wydatki na nowe maszyny powinny stanowić koszty kwalifikowane, a dochód osiągany ze sprzedaży nowego wyrobu powinien korzystać ze zwolnienia podatkowego.

Stanowisko organu 

Dyrektor KIS nie zgodził się z tym podejściem. Organ wskazał, że inwestycja zakwalifikowana jako „zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu” powinna prowadzić do wzrostu produkcji wyrobów już wcześniej wytwarzanych przez przedsiębiorcę. W ocenie KIS uruchomienie produkcji nowego produktu nie oznacza zwiększenia zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, lecz stanowi odrębny rodzaj nowej inwestycji, tj. dywersyfikację produkcji poprzez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie.

W konsekwencji organ uznał, że:

• wydatki na maszyny wykorzystywane do produkcji nowego wyrobu nie stanowią kosztów kwalifikowanych inwestycji objętej decyzją o wsparciu,
• dochód osiągany ze sprzedaży takich produktów nie może korzystać ze zwolnienia podatkowego przysługującego na podstawie decyzji o wsparciu.

Rozstrzygnięcie zostało oparte przede wszystkim na Objaśnieniach podatkowych Ministerstwa Finansów z 6 marca 2020 r., zgodnie z którymi inwestycja polegająca na zwiększeniu zdolności produkcyjnej powinna prowadzić do wzrostu wolumenu produkcji istniejących wyrobów lub usług.

Dlaczego interpretacja jest istotna? 

Przedstawione stanowisko może budzić wątpliwości z perspektywy praktyki funkcjonowania PSI. Po pierwsze, decyzje o wsparciu co do zasady definiują zakres działalności przedsiębiorcy za pomocą kodów PKWiU. W praktyce oznacza to, że przedsiębiorca przez okres obowiązywania decyzji może rozwijać ofertę produktową w ramach określonej działalności gospodarczej. W analizowanej sprawie nowy produkt mieścił się właśnie w kodach PKWiU objętych decyzją.

Po drugie, projekty inwestycyjne realizowane są często przez kilka lat, a ich ostateczny kształt niejednokrotnie ulega zmianom pod wpływem sytuacji rynkowej, postępu technologicznego czy potrzeb klientów. Restrykcyjne podejście mogłoby znacząco ograniczyć elastyczność przedsiębiorców w zakresie rozwoju produkcji. W interpretacji podatnik powoływał szereg korzystnych wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego, w których wskazywano, że zwolnieniem powinien być objęty cały dochód osiągany z działalności określonej w decyzji o wsparciu, a nie wyłącznie dochód możliwy do bezpośredniego przypisania do pojedynczej inwestycji lub konkretnych składników majątku. Organ nie podzielił jednak tej argumentacji.

Komentarz PwC 

Interpretacja zasługuje na szczególną uwagę również w kontekście planowanych zmian w przepisach dotyczących Polskiej Strefy Inwestycji oraz zapowiadanego odejścia od tzw. podejścia projektowego. W dyskusji dotyczącej reformy systemu PSI ustawodawca zmierza w stronę postrzegania przedsiębiorstwa jako całości prowadzącej działalność objętą decyzją o wsparciu na określonym terenie i w określonej kodami PKWiU działalności gospodarczej. W takim modelu większego znaczenia nabiera sam zakres działalności objętej decyzją, a mniejszego szczegółowe przypisywanie poszczególnych produktów lub składników majątku do pierwotnych założeń projektu.

Na tym tle omawiana interpretacja wydaje się prezentować podejście znacznie bardziej formalistyczne. Organ przyjął bowiem, że kluczowe znaczenie ma ścisłe powiązanie danego produktu z rodzajem inwestycji wskazanym w decyzji o wsparciu. W rezultacie rozszerzenie produkcji w ramach nowej inwestycji o nowy wyrób, mieszczący się w kodach PKWiU i wytwarzany na terenie wskazanym w DoW, zostało uznane za działalność wykraczającą poza zakres inwestycji polegającej na zwiększeniu zdolności produkcyjnej.

Jednocześnie warto przypomnieć i zwrócić uwagę na konstrukcję samego wniosku o wydanie decyzji o wsparciu. Formularz wniosku, stanowiący załącznik nr 2 do Rozporządzenia w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji, wymaga w pkt 3.1 wskazania rodzaju nowej inwestycji będącej podstawą ubiegania się o pomoc publiczną. Zgodnie z objaśnieniami do tego punktu możliwy jest wybór wyłącznie jednego rodzaju inwestycji. Jeżeli planowane przedsięwzięcie wpisuje się w więcej niż jedną kategorię nowej inwestycji, przedsiębiorca powinien dokonać wyboru, kierując się głównym celem projektu. Oznacza to, że już na etapie aplikowania o decyzję o wsparciu ustawodawca zakłada konieczność przypisania inwestycji do jednej dominującej kategorii, mimo że w praktyce projekty inwestycyjne często obejmują elementy charakterystyczne dla kilku rodzajów inwestycji jednocześnie.

W konsekwencji fakt, że dana inwestycja została zakwalifikowana przede wszystkim jako zwiększenie zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, nie powinien automatycznie prowadzić do wniosku, że przedsiębiorca nie może równolegle ponosić nakładów związanych z dywersyfikacją działalności czy rozszerzaniem portfolio produktowego. W analizowanej sprawie dodatkowo istotne jest, że działalność związana z nowym produktem mieściła się w kodach PKWiU objętych decyzją o wsparciu, co przemawia za bardziej funkcjonalnym podejściem do określania zakresu działalności korzystającej ze zwolnienia podatkowego.

Dla przedsiębiorców korzystających z PSI omawiana interpretacja jest sygnałem, że charakter nowej inwestycji określony w decyzji o wsparciu może mieć większe znaczenie niż dotychczas zakładano. Warto więc już na etapie planowania inwestycji przeanalizować, czy przyszły rozwój działalności nie będzie prowadził do zmiany charakteru projektu, co mogłoby skutkować sporami z organami podatkowymi dotyczącymi zakresu kosztów kwalifikowanych oraz dochodu korzystającego ze zwolnienia podatkowego. W praktyce przedsiębiorcy realizujący inwestycje w ramach PSI powinni zweryfikować, czy rozwój działalności planowany po uzyskaniu decyzji o wsparciu nie będzie obejmował elementów charakterystycznych dla innych rodzajów nowych inwestycji. W niektórych przypadkach zasadne może być rozważenie odpowiedniego ukształtowania opisu projektu już na etapie ubiegania się o decyzję o wsparciu.