Od 1 października 2026 r. obowiązują nowe zasady dotyczące korekt deklaracji podatkowych, z których wynika nadpłata. Zmiany wynikają z ustawy z 29 maja 2026 r. nowelizującej Ordynację podatkową (Dz.U. z 2026 r. poz. 846). Podatnik nie musi już składać odrębnego wniosku o stwierdzenie nadpłaty, jeżeli wynika ona z korekty deklaracji składanej po upływie terminu na jej złożenie. Jeżeli jednak z korekty wynika nadpłata większa niż 10 000 zł, wraz z korektą należy przedstawić pisemne uzasadnienie jej przyczyn. Nowelizacja została ogłoszona 25 czerwca 2026 r., a zasadniczo weszła w życie 1 października 2026 r.
Nowe zasady mają praktyczne znaczenie również dla osób fizycznych korygujących roczne zeznania PIT, w szczególności, gdy korekta prowadzi do powstania lub zwiększenia nadpłaty.
Sama korekta może wystarczyć
Do 30 września 2026 r. w przypadku korekty deklaracji składanej po terminie, z której wynikała nadpłata, przepisy co do zasady przewidywały również złożenie wniosku o jej stwierdzenie. Od 1 października odrębny wniosek nie jest już wymagany, jeżeli nadpłata wynika ze skorygowanej deklaracji składanej po upływie terminu do jej złożenia.
Złożenie takiej korekty prowadzi do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nadpłaty, a za datę jego wszczęcia przyjmuje się dzień złożenia korekty. Organ zachowuje przy tym możliwość weryfikacji zasadności wykazanej nadpłaty.
Granica 10 000 zł
Uproszczenie procedury nie oznacza całkowitego odejścia od dodatkowych formalności. Jeżeli z korekty deklaracji wynika nadpłata większa niż 10 000 zł, korektę należy złożyć wraz z pisemnym uzasadnieniem jej przyczyn. Jeżeli nadpłata nie przekracza 10 000 zł, uzasadnienie nie jest obowiązkowe. Co istotne, nadpłata wynosząca dokładnie 10 000 zł nie powoduje jeszcze obowiązku przedstawienia uzasadnienia, ponieważ przepis odnosi się do nadpłaty większej niż ta kwota.
Mniej formalności również w praktyce
Zmiana upraszcza sam proces dochodzenia nadpłaty, ale warto pamiętać także o zasadach jej rozliczania.
Nadpłaty podlegają z urzędu zaliczeniu m.in. na zaległości podatkowe oraz bieżące zobowiązania podatkowe. W razie ich braku podlegają zwrotowi, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Zasady te wynikają z art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej.
W praktyce może mieć to znaczenie np. wtedy, gdy z jednego rozliczenia PIT wynika nadpłata, a z innego podatek do zapłaty. Możliwość rozliczenia nadpłaty z innym zobowiązaniem zależy jednak od istnienia nadpłaty w odpowiedniej wysokości oraz prawidłowości danych wynikających ze złożonych deklaracji. Ewentualna korekta jednego z rozliczeń może wpłynąć zarówno na wysokość nadpłaty, jak i możliwość jej wykorzystania do rozliczenia innego zobowiązania.
Komentarz PwC
Nowe regulacje zmieniają zakres formalności związanych z korektą deklaracji skutkującą nadpłatą. Z jednej strony podatnik nie musi już składać odrębnego wniosku o stwierdzenie nadpłaty, jeżeli wynika ona z korekty składanej po upływie terminu na złożenie deklaracji. Z drugiej strony przy nadpłacie przekraczającej 10 000 zł pojawia się obowiązek dołączenia pisemnego uzasadnienia przyczyn korekty.
Przed złożeniem korekty warto więc zweryfikować moment jej złożenia, wysokość powstałej nadpłaty oraz związane z nią wymagania formalne, a w przypadku rozliczenia nadpłaty z innymi zobowiązaniami również prawidłowość danych wynikających ze składanych deklaracji.
Autorzy:
