Projekt ustawy wprowadzającej podatek cyfrowy opublikowany w RCL

English

W dniu 31 lipca 2026 r. na stronie Rządowego Centrum Legislacji opublikowano projekt ustawy o podatku rekompensującym od niektórych usług (oznaczony numerem UD385). Celem ustawodawcy jest opodatkowanie przychodów generowanych na polskim rynku przez największe globalne korporacje cyfrowe poprzez wprowadzenie podatku od wybranych przychodów cyfrowych (ang. digital service tax). 

Kogo ma objąć podatek cyfrowy?  

Zgodnie z projektem podatnikami będą podmioty lub skonsolidowane grupy kapitałowe spełniające łącznie dwa progi przychodowe w poprzedzającym okresie rozliczeniowym (roku kalendarzowym):  

• łączne przychody światowe przekraczające 1 mld EUR oraz 
• przychody podlegające opodatkowaniu w Polsce powyżej 25 mln PLN.  

Taki próg ma zagwarantować, że podatek obciąży wyłącznie największe globalne korporacje. 

Jakie przychody mają zostać opodatkowane? 

Zgodnie z projektem ustawy podatek obejmie trzy kluczowe kategorie usług cyfrowych: 

1. Usługi umieszczania na interfejsie internetowym reklamy ukierunkowanej (profilowanej), a więc takiego przekazu reklamowego który jest dostoswany do konkretnego użytkownika na podstawie zebranych o nim danych identyfikujących go jako jednostkę lub członka grupy docelowej; 
2. Usługi udostępniania wielostronnego interfejsu internetowego – obejmujące platformy i aplikacje umożliwiające interakcję użytkowników lub zawieranie przez nich transakcji; 
3. Usługi sprzedaży lub licencjonowania danych o użytkownikach – zgromadzonych dzięki aktywności na interfejsach internetowych. 

Opodatkowaniu mają nie podlegać przychody wewnątrzgrupowe, co ma zapobiegać podwójnemu opodatkowaniu w ramach skonsolidowanej grupy.  

Projekt przewiduje również istotne wyłączenia podmiotowe i przedmiotowe.  Z podatku zwolnione będą podmioty, których przeważającą działalnością jest publikowanie materiałów redakcyjnych przygotowanych przez ten podmiot lub na rzecz tego podmiotu.  

Opodatkowaniem nie będą objęte również m.in.: 

• usługi udostępniania interfejsu internetowego, jeżeli jedynym lub głównym celem udostępniania interfejsu jest dostarczanie przez podmiot udostępniający interfejs treści cyfrowych, będących jego własnością lub do których dystrybucji nabył prawo użytkownikom lub świadczenie przez ten podmiot usług komunikacji elektronicznej lub płatniczych na rzecz użytkowników; 
• sprzedaż towarów i usług online za pośrednictwem strony internetowej dostawcy, w sytuacjach w których dostawca nie działa jako pośrednik.  

Jak obliczyć podatek? 

Podatek ma być należny zasadniczo od przychodów uzyskanych w związku z użytkownikami znajdującymi się na terytorium Polski. W efekcie kluczowe dla projektu są zasady ustalania miejsca opodatkowania - przychód uznaje się za uzyskany w Polsce, jeśli użytkownicy związani z usługą znajdują się na terytorium Polski w okresie rozliczeniowym.  

Kryteria ustalania lokalizacji użytkownika są zróżnicowane dla każdej kategorii usług: 

• reklama ukierunkowana – decydujące znaczenie ma czy urządzenie użytkownika wyświetlające reklamę znajduje się w Polsce; 
• wielostronne interfejsy – w odniesieniu do interfejsów ułatwiających dokonania dostawy towarów lub świadczenia usług między użytkownikami decydować ma czy użytkownik w okresie rozliczeniowym używa interfejsu i zawiera transakcję z terytorium Polski, w zakresie innych interfejsów decydować ma to czy konto na interfejsie otwarte jest z urządzenia zlokalizowanego na terytorium Polski; 
• sprzedaż/licencjonowanie danych – decydować ma, czy dane pochodzą z przeglądania interfejsu przez użytkownika w Polsce. 

Lokalizacja ma być ustalana na podstawie adresu IP, adresu MAC, danych z sieci telekomunikacyjnej (w rozumieniu ustawy Prawo komunikacji elektronicznej) lub innych metod. Projekt przewiduje, że Minister właściwy do spraw finansów publicznych będzie mógł określić dodatkowe metody w drodze rozporządzenia. 

Projekt różnicuje sposób wyliczania podstawy opodatkowania w zależności od rodzaju świadczonej usługi cyfrowej. Jak już wspomniano ustawodawca przyjął podejście proporcjonalne - podatek ma obciążać wyłącznie tę część przychodu, którą można powiązać z użytkownikami znajdującymi się na terytorium Polski. I tak dla:  

• reklamy ukierunkowanej - podstawę opodatkowania stanowić ma iloczyn globalnych przychodów z wyświetlania reklamy oraz udziału liczby jej wyświetleń użytkownikom w Polsce w całkowitej liczbie wyświetleń. Jeśli przychodów nie da się przypisać bezpośrednio do konkretnego użytkownika, stosuje się przeliczenie proporcjonalne względem wyświetleń użytkownikom o znanej lokalizacji; 
• wielostronnego interfejsu internetowego - w tym przypadku podstawa opodatkowania ma zależeć od modelu platformy i może to być:  
  • pełna kwota abonamentu/subskrypcji – jeśli konto zostało otwarte przez użytkownika w Polsce, 
  • cała kwota prowizji z transakcji – gdy obaj uczestnicy transakcji znajdują się w Polsce, 
  • połowa kwoty prowizji – gdy w Polsce znajduje się tylko jeden z uczestników transakcji. 
• sprzedaży i licencjonowania danych - podstawę opodatkowania ma stanowić suma przychodów powiązanych z danymi użytkowników zebranymi w czasie, gdy przebywali oni na terytorium Polski. Przy sprzedaży zbiorczych pakietów danych, których nie można przypisać do konkretnych użytkowników, stosować ma się klucz proporcjonalny – oparty na udziale użytkowników z Polski w całym zbiorze danych o znanej lokalizacji. 

We wszystkich przypadkach do ustalania wartości przychodu odpowiednio zastosowanie mają znaleźć przepisy ustawy o CIT o cenach transferowych (rozdział 1a ustawy o CIT). Projekt przewiduje, że Minister właściwy do spraw finansów publicznych będzie mógł doprecyzować szczegółowe zasady kalkulacji przychodu w drodze rozporządzenia. 

Stawka podatku została ustalona na poziomie 3% podstawy opodatkowania. Istotnym elementem projektu jest mechanizm odliczeń, mający na celu zapobieganie podwójnemu obciążeniu podmiotów rzetelnie rozliczających się w Polsce. Podatek rekompensujący będzie pomniejszany o należny podatek CIT oraz koszty B+R (w zakresie określonym w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT) i wydatki na środki trwałe poniesione w Polsce. Jeśli należny CIT okaże się wyższy niż wyliczona kwota podatku rekompensującego, ten ostatni wyniesie 0 zł. 

Obowiązki podatników i termin wejścia w życie 

Podmioty bez siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce będą miały wybór: wyznaczenie do rozliczeń podmiotu z grupy skonsolidowanej zarejestrowanego w Polsce albo ustanowienie przedstawiciela podatkowego (m.in. podmiot uprawniony do doradztwa podatkowego lub usługowego prowadzenia ksiąg, zarejestrowany na VAT, z ubezpieczeniem OC min. 10 mln zł). Projekt przewiduje również odpowiedzialność solidarną podmiotów w ramach skonsolidowanej grupy, a także przedstawiciela podatkowego. 

Podatnicy będą musieli zgłosić się do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego Warszawa-Śródmieście (organ właściwy) w ciągu 30 dni od zakończenia pierwszego okresu rozliczeniowego, pod groźbą kary administracyjnej w wysokości 500 000 zł za brak rejestracji. Deklaracja, zawierająca m.in. globalne przychody i przychody podlegające opodatkowaniu w Polsce, będzie składana elektronicznie w ciągu 90 dni roboczych od zakończenia okresu rozliczeniowego, a podatek będzie podlegał zapłacie w złotych najpóźniej w terminie 30 dni po upływie terminu na złożenie deklaracji (art. 16 ust. 1 projektu). 

W przypadku zaległości przewidziano sankcje w postaci dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości do 200% kwoty niewpłaconego podatku, przy czym ustalając jego wysokość organ podatkowy uwzględnia dobrą wiarę i należytą staranność podatnika; na ich zachowanie może wskazywać m.in. wywiązywanie się z obowiązków wynikających z umowy o współdziałanie (art. 22 ust. 2–3 projektu). 

Projekt nowelizuje ponadto art. 20zb Ordynacji podatkowej: potwierdzenie metody kalkulacji podstawy opodatkowania i ustalania miejsca świadczenia usług dla celów podatku cyfrowego– w tym sposobu pobierania i interpretowania danych – będzie możliwe w drodze porozumienia podatkowego zawieranego w ramach umowy o współdziałanie. W praktyce program współdziałania może okazać się dla podatników nowego podatku kluczową ścieżką uzyskania formalnej pewności co do metodologii, a zarazem „polisą” ograniczającą ryzyko sankcji. Otwarte pozostaje pytanie o realną dostępność programu dla nierezydentów rozliczających się przez przedstawiciela podatkowego. 

Projekt przewiduje wejście w życie ustawy z dniem 1 stycznia 2027 r. 

Co dalej? 

Projekt trafił do konsultacji publicznych z 60-dniowym terminem na zgłaszanie uwag. Zachęcamy do kontaktu, jeśli chcieliby Państwo porozmawiać o wpływie projektowanych regulacji na działalność Państwa organizacji.