Unijny wykaz jurysdykcji niechętnych współpracy ponownie zaktualizowany

English

9 października 2026 r. ministrowie gospodarki i finansów państw członkowskich UE zdecydowali w ramach ECOFIN o zmianie unijnego wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych przyjmowanym przez Radę Unii Europejskiej (tzw. rajów podatkowych).  

Rada zdecydowała się usunąć z listy dwie jurysdykcje – Panamę oraz Wietnam. 

Lista została zamieszczona w załączniku I do konkluzji Rady o unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych. Obecnie unijna lista rajów podatkowych obejmuje zatem następujące państwa:  

1. Samoa Amerykańskie, 
2. Anguilla, 
3. Guam, 
4. Palau, 
5. Federacja Rosyjska, 
6. Turks i Caicos, 
7. Wyspy Dziewicze Stanów Zjednoczonych, 
8. Vanuatu. 

W ocenie Rady, Panama zreformowała swój szkodliwy system zwolnień dotyczących dochodów ze źródeł zagranicznych, natomiast Wietnam przeprowadził szereg reform. Wobec powyższego, zarówno Panama, jak i Wietnam zostały wykreślone z wykazu jurysdykcji niechętnych współpracy oraz uwzględnione na liście jurysdykcji, które nie spełniają wszystkich kryteriów, natomiast zobowiązały się do zreformowania krajowego ustawodawstwa w celu dostosowania się do uzgodnionych standardów dobrego zarządzania w kwestiach podatkowych, znajdującej się w zwyczajowym dokumencie o aktualnym stanie współpracy – tzw. „szarej liście” lub Załączniku II. 

Warto jednak podkreślić, że Panama pozostała wskazana w aktach wykonawczych wydanych na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych.  

Dodatkowo, Rada Unii Europejskiej postanowiła usunąć z Załącznika II Belize, z uwagi na otrzymanie przez Belize od Światowego Forum pozytywnej oceny w odniesieniu do jego systemów wymiany informacji podatkowych na wniosek.  

Tym samym, Załącznik II obejmuje obecnie następujące jurysdykcje:  

1. Brytyjskie Wyspy Dziewicze,  
2. Brunei Darussalam,  
3. Eswatini,  
4. Grenlandia,  
5. Jordania,  
6. Czarnogóra,  
7. Maroko,  
8. Turcja, 
9. Panama, 
10. Wietnam. 

Kiedy transakcje z “rajami podatkowymi” będą schematem podatkowym? 

Zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej w przypadku wystąpienia płatności podlegających zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu do podmiotu powiązanego z siedzibą, zarządem lub miejscem zamieszkania w kraju stosującym szkodliwą konkurencję podatkową (w tym wskazanym w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów podatkowych) należy z zasady zidentyfikować schemat podatkowy.  

Co istotne, przesłanką wystąpienia schematu podatkowego w takim przypadku nie jest ani wystąpienie korzyści podatkowej, ani nawet  oczekiwanie dotyczące jej osiągnięcia. Bez znaczenia pozostaje też wartość transakcji (schematem może być nawet transakcja mająca za przedmiot np. towar o wartości 1 zł).  

Warto też zwrócić uwagę, że przepisy o raportowaniu schematów podatkowych niezależnie definiują, które podmioty należy uznawać za powiązane. 

W razie jakichkolwiek pytań dotyczących omawianego wyżej zagadnienia, zachęcamy do kontaktu z nami.